vrijdag 28 juli 2017
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Rode pumps
Column
Gepubliceerd: 2017-02-17
door: Dik Binnendijk








Eind vorig jaar ben ik weer na jaren eens in het theatercafé De Bastaard (Jansveld 17) geweest. Daar heb ik in 1994 voor het laatst in een toneelstukgespeeld. Het grootste deel van mijn ‘toneelcarrière’ ligt tussen 1976 en 1994. Maar mijn eerste optreden was rond mijn tiende op de Openbare Lagere School in Woerden in het kindertoneelstuk De Bom. Ik was een boertje in een overall op klompen. Op mijn land lag die bom.

Mijn laatste toneelstuk was ‘De Vliegenier’ van de Nederlandse schrijfster Wanda Reisel. Korte inhoud. Elk jaar komt rond de kerstdagen het gezin Grading bij elkaar bij. Bella de dominante moeder heeft een pension hoog in de bergen. Vader Grading is vermoord toen de kinderen nog klein waren. De dader is onbekend. De drie nu volwassen kinderen - Richter, Ardaan en Fenna - zien telkens als een berg op tegen die verplichte, saaie familiereünie. De onverwachte komst van een vliegenier zorgt ditmaal dat reünie eindigt met pijnlijke bekentenissen en de moord op Bella.

Onze regisseur Erik Groot vond dat de drie kinderen allen een tik hadden. Zo droeg hersenonderzoeker Richtereen dikke witte nekkraag. Fennawas concertpianiste en had altijd plastic huishoudhandschoenen aan om haar handen te sparen. Ik speelde Ardaan, een mislukt acteur. Mijn tik: ik loop altijd op vrouwenschoenen, maar ik ben nog niet uit de kast gekomen.

Ik heb schoenmaat 42. Dat waszo’n twintig jaar geleden de grootste vrouwenmaat die je in een normale zaak kon kopen. Het zijn rode pumps geworden. Ik heb eerst thuis een halve dag erop gelopen. Toen heb ik ze meegenomen naar onze repeteerruimte bij Moira (Wolvenstraat 10). Een trap af en dan kwam je in de grote zaal. Ik dacht: laat ik eens een goede entree maken. Ik deed boven m’n pumps aan. Ik daalde als een echte drag queen de trap af. Na een paar stappen op het parket lag ik in een spagaat op de vloer. Een paar weken heb ik daar last van gehad. Nadat er antislipzolen onder de pumps zaten kon ik er wel veilig op lopen.

Van de voorstelling herinner ik me niet zo veel meer. De achterzaal van De Bastaard zat vol. Er mocht ook niet gerookt worden; roken was toen nog heel normaal. We kwamen van buiten op het lange smalle toneel waar je je kont nauwelijks kon keren. De vliegenier moest het hele stuk lang stil op het toneel blijven staan als een soort Jezus figuur. Hij kwam pas in het laatste bedrijf in actie.

Die rode pumps heb ik nog steeds. Maar voor m’n lol erop lopen doe ik niet. Bovendien is mijn rechtervoet inmiddels vervormd door jicht in mijn grote teen. Daarom is het lopen in puntige schoenen voor mij pijnlijk. Je kunt mijn toneelpumps gratis komen ophalen.

Dik Binnendijk


Rode pumps
Mijn rode toneelpumps (foto: Dik Binnendijk)




Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht