woensdag 15 augustus 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Kanaalweg met snufje Parijs
Column
Gepubliceerd: 2018-08-03
door: Dik Binnendijk








Onlangs fietste ik weer eens het stuk over de Kanaalweg tussen de Muntbrug en Villa Jongerius. Vroeger reed ik dat wekelijks; nu zelden meer. Het was middag en ik kwam terug van mijn viermaandelijkse bezoek aan de mondhygiënist op het Kanaleneiland. Na de bouw van de Nelson Mandelabrug over het Merwedekanaal fiets ik vanuit Wijk C meestal via de Croeselaan, Van Zijstweg (tegenover de Rabobank-Verrekijker) en dan bij Villa Jongerius langs de Kanaalweg naar Kanaleneiland.

Mijn wekelijkse fietstocht langs de Kanaalweg was naar mijn derde sportschool in het sportpark ‘Nieuw Welgelegen’ in Transwijk-Noord. ‘Mijn’ twee vorige sportscholen zijn failliet gegaan. In ieder geval werden wij - recreatieve fitnessbeoefenaars - eruit gegooid. Blijkbaar werd er onder de slogan ‘Zorg voor gezondheid; zorg voor beweging’ en het ‘Cruyff Sports’ logo te weinig aan ons huppelklasje verdiend. Mijn derde sportschool was gevestigd in een oud gebouw aan de Grebbeberglaan waar ook het Nederlands mannenvolleybalteam trainde. Dat pand is na een jaar of vier gesloopt. Na jarenlang getouwtrek verrees eindelijk op het braakliggende terrein het kleurrijke gebouw met groene en gele rechthoekige panelen aan de buitenkant. Hierin is ook een sportschool gevestigd. Mijn huppelklasje was toen al lang verhuisd naar sportschool nr. 4 in Zuilen.

Terug naar sportschool nr. 3 in Transwijk-Noord. In de wintermaanden fietste ik na het fitnessen de langs Kanaalweg in het donker naar huis. Maar dat vond ik niet erg. Door de verlichting had ik heel vaak het gevoel of ik door Parijs langs de Seine fietste. Ook de loopbrug over het Merwedekanaal van de parkeerkeerterreinen naar de Jaarbeurs prikkelde dat gevoel. Het licht vanuit de woonboten weerspiegelde in het water en zorgde er ook vaak voordat ik Franse liederen begon te neuriën.

Het Parijse sfeertje werd later versterkt door een flatgebouw met op het dak een kunstwerk dat lijkt op een accordeon. Telkens werd er een ‘accordeonschijf ‘rood, gevolgd door de volgende schijf totdat het hele kunstwerk rood was. Daarna flikkerde het kunstwerk een paar maal en werd alles weer onverlicht. En dan begon het rood worden weer opnieuw. Als je daar in de buurt woonde, moet je ’s avonds knettergek zijn geworden van dat rode geknipper van het kunstwerk. Er is tegen geprotesteerd en het rode licht is definitief gedoofd. Ik snap het volkomen, maar ik vond het wel jammer. Vrij snel daarna ging ik voor mijn fitness naar Zuilen.

Na mijn jongste rit over de Kanaalweg richting de Muntbrug overdag merkte ik niets meer van de Franse gevoelens die het fietstochtje ’s avonds bij me op riep. Ik moet er nog maar eens in het donker langs fietsen. Misschien borrelt er weer een Frans chanson omhoog: ‘Ne me quitte pas’, ‘Cent mille chansons’ of ‘Il est cinq heures Paris s’éveille’.


Dik Binnendijk

Kanaalweg

Merwedekanaal, Jaarbeursloopbrug en flat met ‘accordeon’ op het dak (foto: Dik Binnendijk; 25 juni 2018)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht