zaterdag 23 juni 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Vreemd Volk
Column
Gepubliceerd: 2018-01-19
door: Dik Binnendijk








Toen ik in mei 1986 in de Bergstraat in Wijk C kwam wonen, vertelde ik al heel snel aan mijn buren dat ik homo was. Annie en Nico Mackaaij waren allebei dik in de zestig. Ze woonden in het huis boven de oude smederij naast mijn woning. Annie vertelde me toen dat ze zelf een broer had, die ook homo was. Dus geen enkel probleem. Onlangs vertelde mijn buurvrouw Corrie dat Annie het iedereen in de straat vertelde die het maar horen wilde. Maar juist doordat ik van het begin af aan zo open was over mijn homoseksualiteit, werd ik door iedereen in de straat geaccepteerd. Ik hoorde er gewoon bij!

Dit stukje uit een interview van Jaap Hoeve met mij is kort samengevat te horen en te lezen op de tentoonstelling ‘Vreemd volk, seksuele diversiteit in Utrecht’ in het Nederlands Volksbuurtmuseum.Via dat interview heb ik een piepklein steentje bijgedragen aan de beeldvorming over homo’s in een volksbuurt. Behalve beeldmateriaal bestaat de tentoonstelling vooral uit veel teksten. Daarvoor moet je de tijd en de rust hebben om deze te lezen. Ik was aanwezig bij de opening in november, maar het was zo druk dat ik verleden week opnieuw de tentoonstelling heb bezocht.
Uit de jaren ’50-’60 is bekend dat in volksbuurten homo’s meestal geaccepteerd werden. Dat hoor je ook in de verhalen van Wijk C’ers en andere Utrechters/Utrechtenaren. Maar ‘anders zijn’ in Wijk C werd vroeger alleen getolereerd mits die personen ‘erbij hoorden,’ familie waren of zich hadden aangepast aan de heersende normen. Mijn ervaring van pakweg 25 jaar later is dus hetzelfde: ‘Iedereen hoort erbij als ze je kennen.’ Dit staat haaks op het beeld dat men in de volksbuurt vaak niets moet hebben van alles wat anders is. Zo nu en dan staan de media vol negatieve verhalen: mensen die uitgejouwd en aangevallen worden of erger: gewoon
worden weggepest.
Het stel Johan & Sietse zijn ook een voorbeeld van acceptatie in Wijk C. Zeker Johan was zeer open over zijn homozijn. Ze hebben tot 2015 zo’n tien jaar gewoond in het hoekpand Willemstraat/Varkenmarkt. Ze hadden geen tuin, dus bij mooi weer zaten ze na het werk of in het weekend voor hun huis in de Willemstraat. Iedereen in de buurt kende ze, had een praatje met ze of schoof aan voor een glaasje wijn. Vanwege de gezondheid van Johan verhuisden ze naar een flat in Leidsche Rijn. Iedereen vond dat jammer: ze waren een soort hoeksteen of praatpaal geworden van de buurt. Bij Johans crematie in maart 2016 waren dan ook zeer veel oud-Wijk C-buurtgenoten aanwezig.

In de tentoonstelling ‘Vreemd Volk’ is op een plattegrond aangegeven waar de ‘roze plekken’ in Utrechtwaren en in welke periode. Het waren er 32. Sobrinobar, Het Everzwijn, Roze Wolk, COC, PANNcafé, café ‘Incognito’ …. Ik was verbaasd over de hoeveelheid. Van die plekken is bijna niets meer over. Bij het laatste café staat: ‘Incognito Jansdam (1972-1973) is een klein donker cafeetje met een portier dat vooral in de weekenden bezocht wordt.’Ja, het was er vrij donker dat wel, maar veel groter dan café Willem Slok bijvoorbeeld. Ik herinner me een lange bar en een dansplek. Annemarie was portier en ik voel nog steeds haar stevige hand om mijn pols toen ik weg wilde gaan zonder haar een fooi te geven. Dat leer je zo wel af. Maar bovenal: ik was daar in 1975. In deze kroeg ben ik min of meer uit de kast gekomen (zie column ‘Incognito’ van 26 mei 2017).

Ik vertelde aan iemand van het Volksbuurtmuseum, dat de informatie over Incognito niet klopte. Hij zei toen: “Jij hebt het zelf meegemaakt, maar de samenstellers van de tentoonstelling zijn veel jonger dan jij. Zij hebben die periode niet meegemaakt. Ze baseren zich op wat er op papier staat of wat iemand verteld heeft in een interview. Blijkbaar ben jij er niet naar gevraagd om Incognito te beschrijven.” “Nee, dat niet, maar bij mijn bezoek aan Incognito heb ik absoluut wel‘in 1975’ genoemd.”Hoe klein ook: ‘Vreemd volk’ blijft een leuke, informatieve tentoonstelling.

Dik Binnendijk

Roze plekken kaart
Roze plekken in Utrecht (foto: Dik Binnendijk)


De tentoonstelling ‘Vreemd volk, seksuele diversiteit in Utrecht’ is tot zondag 25 maart te zien in het Nederlands Volksbuurtmuseum, Waterstraat 27-29. Website Nederlands Volksbuurtmuseum.






Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht