vrijdag 17 augustus 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




De stortbak
Column
Gepubliceerd: 2018-03-02
door: Dik Binnendijk








In opdracht van woningbouwcorporatie Mitros had zzp-loodgieter Joost bij mij een verhoogde toiletpot geplaatst (zie de column ‘De toiletpot’ van 16 februari jl.). Alleen, de vlotter in de stortbak was niet goed meer en het stopkraantje kon niet meer dicht. Voor het repareren van die zaken had Joost geen opdracht gekregen. Dus dat moest ik alsnog melden bij mijn woningbouwcorporatie. Zes dagen later kwam loodgieter Casper langs om het te verhelpen. Casper was wel in dienst van Mitros.

Net zoals mijn toiletpot was de stortbak nieuw toen ik in 1986 naar mijn gerenoveerde huurwoning verhuisde. Een waterbespaarknop voor plasjes bestond toen nog niet. Maar na een tijdje kon je zelf een waterbespaarset kopen. Als je op de driehoekige spoelknop drukte, kwam er in het midden een plastic knop omhoog. Als je die knop indrukte, stopte het waterspoelen. Ik heb toen zo’n waterbespaarset gekocht. Ik herinner me vaag de constructie nog. In de stortbak onder de spoelknop moest ik ergens een plastic staafje lijmen met secondelijm. Dat staafje zorgde ervoor dat de waterbespaarknop omhoogkwam. Alleen dat staafje was te lang. Ik moest er een stukje vanaf zagen. Ik dacht dat ik de goede lengte had maar… het staafje was te kort geworden. Dus, mijn waterbesparingsknop heeft nooit gewerkt. Een nieuw setje aanbrengen heb ik niet meer uitgeprobeerd.

Pakweg acht jaar geleden begon de stortbak zich steeds trager met water te vullen. Uiteindelijk duurde het vijftien tot twintig minuten voordat de bak vol was. “Daar moet ik eens naar laten kijken.” Maar bij die gedachte is het gebleven. Je went er uiteindelijk aan. Ik instrueerde wel mijn bezoek over de wc-gang. Dat werkte redelijk goed. Twee en een half jaar geleden viel het me op dat het water uit de stortbak zich met steeds minder kracht in de toiletpot stortte. In ieder geval lukte het niet meer om de grote boodschap weg te spoelen. Hulpkrachten waren nodig zoals een extra emmer water. Maar ik stond meestal klaar met wc-papier in de hand om mijn drollen een zetje te geven op het moment dat ik doortrok. Dit extra duwtje eindigde na anderhalf jaar onverwachts, toen ik uit de spoelwatertoevoer in de toiletpot iets wits zag steken. Het leek op een soort stevig wit tampontouwtje. Toen ik mijn leesbril opzette, herkende ik het afgezaagde plastic staafje voor de bespaarknop. Het had losgelaten. Dat verstopte deels het uitstroomgat. Het lukte me om het staafje eruit te wurmen. Daarna was de drollenduw niet meer nodig. Wel duurde het inmiddels ruim een half uur voordat de stortbak vol was.

“Dat stopkraantje kan ik voor u maken,” zei loodgieter Casper. “U moet zelf voor een nieuwe vlotter zorgen, want u heeft geen onderhoudsabonnement afgesloten bij Mitros…. Maar ik heb er toch maar een voor u meegenomen.” “Goh, dat is aardig van je!” Alleen die vlotter heeft Casper nooit gebruikt. “Die stortbak van u is erg oud, deze vlotter past er niet in. We maken een nieuwe afspraak voor volgende week en dan kom ik met een nieuwe stortbak ook zo’n smalle als u nu heeft.”

Dat nieuwe stopkraantje heb ik een week lang elke nacht dicht gedraaid, want mijn oude stortbak bleef nu doorlopen. Dinsdag 15 augustus 2017 om half tien ‘s morgens was mijn nieuwe stortbak met waterbespaarknop spoelklaar. De eerste keer dat ik die knop gebruikte om mijn plas weg te spoelen, maakte ik echt een klein sprongetje van plezier. Het heeft me toch een paar weken gekost voordat ik af was van mijn oude wc-rituelen. Inmiddels ben ik afgewend om te luisteren of de stortbak al vol is. Frans de Jonge, een vriend van me, vraagt zo nu en dan nog weleens met een grijns: “Dik, kan ik doortrekken of moet jij nog?”

Dik Binnendijk

De toiletpot
De nieuwe stortbak (foto: Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!


© 2007-2012 AllesoverUtrecht