zondag 16 december 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Worstmakerij
Column
Gepubliceerd: 2018-03-30
door: Dik Binnendijk








‘Beste Buren, Volgende week vrijdag (30 maart) vieren wij een afscheidsfeestje omdat het huis binnenkort verkocht gaat worden en wij het leuk vinden om nog een laatste keer onze vrienden over de vloer te hebben. Wij zullen ons best doen om de overlast te beperken en onze gasten benadrukken om stil te zijn op straat. Mochten er iets zijn, bel dan gerust aan of kom langs voor een biertje….’Dit was letterlijk de tekst op een kaartje dat ik afgelopen week op de gangmat vond. De tekst is geen taalkundig juweeltje, maar prima dat we als buren op tijd gewaarschuwd worden.

Van een huisgenoot van Florence had ik het al gehoord: de woning recht tegenover mijn huis in de Bergstraat wordt verkocht. Twee en dertig jaar geleden keek ik vanuit mijn voorkamer uit op twee groene,openslaande deuren. Achter die deuren was de worstmakerij van slagerij G. van Galen. De slagerij zelf was gevestigd op Lange Elizabethstraat 15. Tegenwoordig kun je in dat pand horloges kopen. Net boven het Swatch-logo lees je op een tegeltableau: ‘Rund-, kalfs- en varkensslagerij G. van Galen’. Links van de tekst staat een koeienkop en rechts een varkenskop (zie foto). Helaas is dit tegeltableau flink beschadigd door de vorst en vooral door het bevestigen van het logo van de vorige ‘bewoner’: de Bel Company. Dit bedrijf is in 2011 opgegaan in Vodafone.

Tweemaal per week was de slager in de Bergstraat een ochtend bezig met het maken van de worsten. Ik dacht maandag- en donderdagmorgen.‘s Morgens vroeg werd het vlees gebracht. Dat vlees werd dan ik dacht uitgebeend, gemalen, gekookt, gekruid en in een varkensdarm geperst. Ik herinner me nog de herrie, die je achter de groene deuren kon horen. Volgens mij was er in de ruimte ook nog een rookkast, waarin de worsten opgehangen werden om er echte rookworsten van te maken. Aan het eind van de worstendraaidag spoot de slager de stoep buiten schoon en bezemde het roze/rode water de rioolput in.

Boven de worstmakerij woonde Caroline. Haar vader - Dick Franssen- is tot 2005 docent op de School voor Journalistiek geweest. Dick en ik zijn oud-collega’s. Inmiddels is Dick al een flink aantal jaren coördinator van de Utrechtse Binnenstadskrant. Tijdens zo’n worstendraaidag ben ik een paar maal bij Caroline in huis geweest. Ik geloof dat ze twee hoog woonde. Op één hoog moest je niet zijn als de slager beneden bezig was. Het was er redelijk gehorig. Maar wat ik vooral onthouden heb, is de zware, zoete, weeë, gekookte vleesgeur. Die stank kon je overal bij haar in de woning ruiken. Caroline heeft er een paar jaar gewoond en is daarna - dacht ik - naar Culemborg vertrokken. In ieder geval woont ze daar nu.

De slager heeft na een aantal jaren zowel de slagerij als het pand in de Bergstraat verkocht. De koper van het Bergstraatpand was vader Schut voor zijn zoon Niek. Niek ging studeren. Vader Schut liet het worstenmakerij deel ombouwen tot een grote gemeenschappelijk kamer met open keuken. De groene deuren zijn toen verdwenen. Er zijn twee ramen voor in de plaats gekomen. Mijn nieuwe overburen werden Niek en Alex. Later kwam er ook nog een tijdje Pieter wonen. Zo werd het een studentenhuis. Na een paar jaar liep Niek Janneke tegen het lijf. Ze trouwden en gingen in het huis samenwonen. Alex en Pieter waren toen al verdwenen. En zo was de woning weer een paar jaar studentenhuis af.

Pakweg zes jaar geleden verkocht Niek het huis aan vader Schuttelaar. Zijn dochter Florenceging in Utrecht studeren. Naast Florence kwamen er toen ook Rowan, Daan en Diewertje wonen. Iedereen was lid van studentenvereniging Veritas. De laatste drie zijn alweer een paar jaar weg. De namen van de nieuwe studenten werden: Bas, Mara, Nina, Marieke en Charlotte. Van alle studenten heb ik met hoofdbewoonster Florence het minst contact gehad. Ongetwijfeld zal het huis verkocht worden aan ouders van een in Utrecht studerend kind. Met dat kind komt er weer een nieuwe generatie studenten in het huis wonen. Dat hun gemeenschappelijke ruimte ooit een stinkende worstenmakerij is geweest, zal ze echt een worst zijn.

Dik Binnendijk

Tegeltableau_slagerij_Van_Galen
Tegeltableau van de oude slagerij (foto:Dik Binnendijk)


Stuur dit bericht door!

Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht