maandag 10 december 2018
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Ouderwetse witte glibber
Column
Gepubliceerd: 2018-09-28
door: Dik Binnendijk








Vorige week heb ik het laatste beetje eruit geknepen. Ik wisselde de witte glibber af met het rozerode spul dat ik zo’n jaar of acht al gebruik. Misschien nog wel langer. Daar ben ik noodgedwongen toe overgegaan, want ‘mijn’ merk Sanex tandpasta verdween uit de schappen. Sanex had een zoute smaak. Ik had gewoon genoeg van al die zoetige pepermuntsmaaktandpasta’s. Sanex dus exit. Maar een vriend wees op Parodontax, die ook een zoute smaak heeft. “Of je een slok Noordzee hebt ingeslikt,” schreef iemand in mei 2010. Zo erg heb ik het nooit gevonden, maar het was wel wennen. Ook de rozerode kleur van de tandpasta: in het begin dacht ik steeds dat ik bloedend tandvlees had.

Tijdens mijn vakantie op Lombok (Indonesië) raakte mijn tandpasta op. Op zich maakt het niet zoveel uit met welke tandpasta je poetst, als er maar fluoride in zit. Dus ik kocht in een supermarkt het goedkoopste merk: Pepsodent met fluoride voor 4000 roepia (€ 0,24; producent: het Brits-Nederlandse Unilever). Het duurste merk in die supermarkt was Sensodyne: 23.000 roepia (€ 1,39 euro). Deze tandpasta wordt geproduceerd door de Amerikaanse medicijnfabrikant GSK (GlaxoSmithKline). Sensodyne kost in Indonesië dus bijna 6 maal zoveel als Pepsodent. In beide tubes zit 75 gram tandpasta. In Nederland kost de goedkoopste Sensodyne rond € 3,89 euro; bijna 3 x zoveel als in Indonesië. Parodontax (ook geproduceerd door GSK) is nog duurder; bij het Kruidvat € 4,79. Maar dit merk heb ik in die Indonesische supermarkt niet gezien. Indonesiërs houden vooral van zoet; zoute tandpasta gaat het daar vast niet maken.

De eerste poetsbeurt met Pepsodent gaf me een aangename sensatie: een smaak van lang geleden. De witte glibber was niet echt zoet of had een overdreven pepermuntsmaak. Ik zou niet meer weten waar ik me als kind vroeger mee poetste. Ik denk dat het Prodent was (producent Unilever); misschien Macleans (nauwelijks meer te koop; importeur is GSK). Colgate (van de Amerikaanse producent Colgate-Palmolive) zou ook nog kunnen.

Toch ga ik niet op zoek naar welk merk tandpasta in ons land die ouderwetste smaak heeft. Pepsodent heeft namelijk ook een nadeel. Als ik mijn tanden goed en lang poets, heb ik bek vol met tandpastaschuim. Niet echt een fantastische sensatie. Ik moet die schuim er tussentijds uitspuwen voordat het langs mijn mondhoeken naar beneden kwijlt. Dus ik blijf toch maar bij mijn dure, zoute tandpasta van GSK.

Het kantoor van GSK Nederland staat in Zeist. De farmaceut is onlangs in het nieuws geweest (zie: Volkskrant, 14 september 2018). GSK is één van de producenten van het meningokokkenvaccin tegen hersenvliesontsteking. Sinds 2015 neemt aantal ziektegevallen en doden toe veroorzaakt door de meningokokkenbacterie type W. In 2016 heeft GSK onze overheid al gewaarschuwd voor een mogelijk vaccintekort bij een uitbraak. Natuurlijk deed de farmaceut dit vooral uit eigenbelang. Sinds mei dit jaar worden in ons land baby’s van 14 maanden ingeënt tegen meningokokken. Vanaf 1 oktober worden ook jongeren van 14 jaar opgeroepen om zich in te laten enten. Pas in 2019 krijgen alle 14- tot 18-jarigen zo’n uitnodiging. De reden: er zijn niet voldoende vaccins in ons land om die groep dit jaar nog in te enten. De oorzaak: onze overheid aarzelde te lang om voldoende vaccins te bestellen. Vaccins produceren kost relatief veel tijd. Zoute tandpasta maken en tubes daarmee vullen, gaat veel sneller.

Dik Binnendijk

Tandpasta


Stuur dit bericht door!

Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht