zaterdag 25 mei 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Du bist älter
Column
Gepubliceerd: 2019-02-15
door: Dik Binnendijk








Het was en bleef doodstil toen vrijdag 8 februari dirigent Edo de Waart het concert tussentijds stillegde. Was het voor vijf of tien minuten? Ik heb niet op mijn horloge gekeken. Het leek net of alle zaalhoesters hun kriebel in de keel kwijt waren. Twee delen moesten nog komen van de Mis in f-klein van Anton Bruckner: het Benedictus en het Agnus Dei. Deze mis wordt ook wel de Grote Mis genoemd en duurt een klein uur. Het koor blijft bijna al die tijd staan.

Met dit jubileumconcert werd 40 jaar Omroepconcerten in (Tivoli)Vredenburg gevierd en ook meteen de opening van het Muziekcentrum Vredenburg op 26 januari 1979. Edo de Waart dirigeerde toen het Utrechts Symfonie Orkest. Naast de vier solisten stonden nu op het podium: het Radio Filharmonisch Orkest en het Groot Omroepkoor. En er waren wel acht slagwerkers ingehuurd! Voor de pauze werden twee composities gespeeld van Nederlandse componisten: ‘Sinfonia’ van Tristan Keuris (1946-1996) en daarna de wereldpremière van ‘Du bist älter, du bist neuer’, een werk voor koor en orkest van Willem Jeths, leerling van Tristan. Behalve luisteren en kijken waaieren mijn gedachten altijd alle kanten op. Willem Jeths moet zo’n tien jaar jonger zijn dan ik. Ik ken hem uit de Utrechtse homoscene van rond de jaren ‘80: disco ‘De Roze Wolk’, café ‘De Wolkenkrabber’ of de PANN-feesten. Maar veel contact hebben we nooit met elkaar gehad.

Vanwege het grote aantal mensen op het podium was de zaalvloer verhoogd en bij het podium getrokken. Meestal zit ik parterre in de zaal, maar ditmaal hoog in vak A. Ik keek recht op het orkest en koor neer. Nu had ik weer mooi de gelegenheid om de musici en zangers te zien: herken ik mensen op het podium. Een van de acht slagwerkers was niet te missen door zijn dikke, grijze, een halve meter lange paardenstaart. Na de pauze waren de slagwerkers weg op de paukenist na. Toen ben ik pas de koorleden gaan ‘scoren’. Van de mannen herkende ik geen één; maar wel twee of drie koorvrouwen. Ik herinner me nog dat de laatste die ik herkende, nu een bril op had. ‘Goh, du bist älter: je bent echt ouder geworden,’ dacht ik. Ze zag er ook vermoeid uit. Ze stond in de voorste rij koorvrouwen in het midden.

Mijn aandacht ging daarna weer naar de vier zangsolisten. Vervolgens naar Edo en daarna weer naar het koor. Ineens viel me op dat er een roze stoel in het midden zichtbaar was. Voor die stoelen staan de koorleden te zingen; je ziet de kleur haast niet. Voor die roze stoel zat iemand op de grond: flauwgevallen! Haar twee buurvrouwen stonden een beetje gebogen over haar heen. De muziek ging door, maar zong het koor op dat moment ook nog? Ik heb geen idee. In feite kan ik me niets meer herinneren van de muziek op dat moment, alleen dat Edo door dirigeerde. Wat ging er gebeuren? De twee koorbuurvrouwen bogen verder voorover en probeerde hun flauwgevallen koorlid op te tillen. Er was niet veel ruimte en dat tillen ging moeizaam. Ik had ook het idee dat het koorlid niet meewerkte of niet kon meewerken.

Uiteindelijk zat ze op haar stoel. Ze kreeg een glaasje water in haar hand. Daar deed ze niets mee. Volgens mij had Edo op dat moment afgetikt. Doodstil bleef het in de zaal. Ik voelde zelf ook de spanning. Toen kwamen er vier mensen van achteren het podium op. Het flauwgevallen koorlid werd het podium afgeholpen en min of meer de trappen afgedragen. Toen ze verdwenen was in de catacomben, begon het gekuch in de zaal weer. Maar Edo liet dat niet te lang duren en hervatte het concert. De roze stoel in het midden bleef zichtbaar. Ik zag - min of meer tot mijn vreugde - dat links van de stoel de koorvrouw stond, die ik net zo oud gevonden had. Gelukkig zij was niet degene die flauwgevallen was. En ik zag geen sprankje meer van haar vermoeidheid.

Dik Binnendijk

Eli AsserPodium Grote Zaal TivoliVredenburg tijdens Open Dag op 12 januari 2014 (foto: Peter Vink)


Stuur dit bericht door!

De (New York) Pizza-avond bij Dik
Scrabbelen en spellen
Boekenstempelaar
De aanslag en Het Bureau
Kruistocht in spijkerbroek naar emotie
Spelletjes spelen
Du bist älter
Eli Asser (1922-2019): “Vluchten of niet?”
Zeventig
Dag lieve Buuf
Foute koppen
Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht