woensdag 20 februari 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




Zeventig
Column
Gepubliceerd: 2019-01-18
door: Dik Binnendijk








‘Help Dik over de 50 heen!’ Dat was twintig jaar geleden het motto van mijn verjaardagsfeest op mijn geboortedag: 22 januari. Die datum viel op vrijdag. Er was een organiserend comité van zes personen. Ik hielp ook wat maar ik was voornamelijk de geldschieter. Alleen ik herinner me vooral dat ik er weken mee zoet geweest ben. Zodra er iets niet liep zoals gepland was, moest ik wat anders verzinnen. Het was een heel geslaagd feest met leuke stukjes en sketchjes zoals het kattenduet van mijn familie. Maar na afloop had ik sterk het gevoel: eens en nooit meer. Je spreekt met niemand.

Bij mijn zestigste wilde ik wel met m’n gasten kunnen praten. Daarom heb ik mijn verjaardag toen in zestien vierinkjes geknipt voor twee tot vier mensen tegelijk. Leuk idee en praten konden we. Maar om verspreid over ruim een half jaar zestienmaal mijn verjaardag te vieren begon ik na de zevende keer al echt spuugzat te worden. Als reactie daarop ben op mijn 65ste geboortedag met Peter naar Amsterdam geweest. Prima dag met z’n tweeën! Dus toen mijn zeventigste jaar begon te gloren, heb ik daar een tijd tegenaan zitten hikken: ga ik dat vieren of niet? En zo ja: hoe dan? Waar, wanneer en met hoeveel mensen?

In 1999 werd het vijftigjaarfeest gehouden onder de Rembrandtbioscoop aan de Oudegracht in een kelder gekoppeld aan bar-bistro ‘Rembrandt’ (Oudegracht 73). Op die plek zit nu restaurant ‘La Señorita’ (zie foto). Een vriend had toen nog een cateringbedrijf en hij zorgde voor de hapjes. Via een student van mij van de School voor Journalistiek (SvJ) had ik een discjockey geregeld met muziekapparatuur. Maar een week voor mijn feest moest ik op zoek naar een andere dj, een dubbele boeking of zo. Dat is gelukt: twee oudere mannen die vooral optraden in Utrechtse kroegen. Ik had ze verboden om Nederlandse muziek te draaien. Toen ze dat wel gingen doen op verzoek van mijn Bergstraatburen, sprong ik bijna uit mijn vel. De kelder was een holle ruimte waar de muziek doorheen tetterde. Ik verstond geen moer, tenzij iemand me wat in het oor schreeuwde. Ik herinner me een vrij lang serieus gesprek met Chris onder een kelderboog. Waar dat gesprek over ging: geen idee. Op een paar woorden na heb ik er niets van verstaan. Ik schudde blijkbaar op tijd ‘ja’ en ‘nee’.

Op de computer heb ik nog een digimapje ‘Dik=50 1999’ met allerlei voorbereidingsstukken en foto’s uit die tijd. De uitnodigingen voor het feest gingen per post. Je moest een antwoordkaart terugsturen. Op de lijst stonden 114 adressen. In totaal zijn 172 mensen uitgenodigd. Ik schat dat er zo’n 75 zijn geweest. Van alle uitgenodigden heb ik met ruim 60% geen contact meer. Inmiddels zijn minimaal ook vijftien personen overleden. Ruim een vijfde kwam uit Wijk C en de meesten daarvan uit de Bergstraat. Verder waren er natuurlijk familie en vrienden, collega’s uit de radiowereld in Hilversum, enkele collega’s en studenten van school, mijn toenmalige fitnessmaatjes, mensen van TNO, ambtenaren van de afdeling economie van de gemeente Utrecht en bevriende verkopers van de boekenafdeling van de Bijenkorf.

En nu mijn zeventigste: ja, ik ga het vieren! Hoe? Ik heb veertig mensen via de mail uitgenodigd; drie zouden niet komen omdat ze voor vakantie of werk in het buitenland zijn. Met 28 ga ik uit eten in een restaurant op zo’n tien minuten lopen van mijn huis. Ruim de helft van de uitgenodigde gasten zijn twintig jaar geleden ook geweest. Bijna de helft woont in Utrecht, een kwart in Wijk C. De gemiddelde leeftijd ligt rond de zestig. De organisatie doe ik zelf. Ik hoop nog een paar mee-etende vrienden te vinden die foto’s gaan maken voor de straks gestolde herinneringen. De rest laat ik maar over me heenkomen: of het nu gedichten zijn, Diks feiten-a-b-c’tjes, toespraakjes, zang en klompendansen. Maar me echt helemaal daaraan overgeven kan ik na zeventig jaar nog steeds niet. Ik blijf zo graag zelf de regie in handen houden.

Dik Binnendijk

Dik-Marion Oudegracht 73 (foto: Dik Binnendijk, januari 2019)



Stuur dit bericht door!

Du bist älter
Eli Asser (1922-2019): “Vluchten of niet?”
Zeventig
Dag lieve Buuf
Foute koppen
Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht