dinsdag 15 oktober 2019
Versie 3.00.0
  Dé click met Utrecht!


Nieuws per e-mail?
Aanmelden Mijn AOU
Hier gratis aanmelden

Politiekpagina
Nieuwspagina
Meer nieuwspagina
Regio nieuwspagina
Variapagina




(On)bekenden herkennen 3: Erik (regisseur)
Column
Gepubliceerd: 2019-07-19
door: Dik Binnendijk








Op de Vredenburgmarktdagen loop ik doelgericht naar mijn kramen waar ik etenswaar koop. Vooral op de zaterdagmarkt is het druk en dan slalom ik om de mensen heen, zonder ze echt te zien. Ze zijn gewoon obstakels die ik moet zien te vermijden. Zo zie ik ook de mensenmassa in Hoog Catharijne, op het station of in de binnenstad: hinderpalen op weg naar mijn bestemming. In mijn eigen stadsie loop ik in m’n eentje nooit de toerist uit te hangen. En die toeristen of ‘doelloos winkelend’ publiek lopen natuurlijk altijd voor mijn voeten. (Wellicht doe ik exact hetzelfde als ik in een andere stad ben.)

Omdat ik vooral hindernissen probeer te ontwijken en niet bezig ben met ‘Zie ik bekenden?’, zien anderen mij vaak als eerste. Regelmatig hoor ik van buren, kennissen of vrienden: “Wil je me niet zien?” Soms bots ik bijna tegen ze op, voordat ik ze opmerk. Als iemand gaat zwaaien trekt dat wel mijn aandacht. En als ik ‘Dik’ of ‘Di..hik’ hoor, kijk ik echt om me heen op zoek naar de Dik-roeper.

Zo’n vijf jaar geleden botste ik op de markt bijna tegen Erik Groot op. Erik herkende me natuurlijk en ik hem niet meteen. Hij was regisseur van een paar toneelstukken waar ik begin jaren ’90 in gespeeld heb. Hij was ook betrokken bij de casting voor de IKON-KRO tv-jeugdserie ‘Link’ die in 1994 is uitgezonden. Ik speelde daar een minirolletje in (zie de column ‘Wachten, wachten en nog eens wachten’ van 7 juli 2017). Nadat ik weer wist waarvan ik Erik kende, vertelde hij me dat hij niet meer actief was in de toneelwereld. Pas na de derde keer dat we elkaar zagen, wist ik ook zijn naam weer. Heel vaak onthoud ik een naam beter als ik die heb opgeschreven. Dus dat heb ik thuis ook gedaan achterin mijn agenda. Maar voordat ik thuis was, repeteerde ik ondertussen zijn naam zachtjes “Erik Groot … Erik… Erik Groot”. Meestal als ik een naam heb opgeschreven hoef ik er daarna niet meer naar te kijken.

In de column ‘Rode pumps’ (17 februari 2017) vertelde ik over het toneelstuk ‘De Vliegenier’ van Wanda Reisel, dat Erik regisseerde. In het toneelstuk daarvoor had ik een zwijgende rol. Ik was alleen nadrukkelijk als pooier aanwezig op het toneel. Er was een stellage gemaakt waarop ik achter een gordijn lag te vozen met vrouwen. Het gordijn wapperde in ieder geval flink. Bij het afdalen van de trap naar de toneelvloer, had ik alleen een wijde, zwarte cape om. Bij het afdalen moest mijn cape heel kort even open waaien. Het doel daarvan was dat het publiek dacht “Was die man nou bloot of niet?” Later in het stuk zat ik gekleed op het toneel en werd vertroeteld door twee vrouwen. En van die scène vond ik bij toeval nog een foto (zie hieronder). Die kwam ik tegen toen ik voor een andere column op zoek was naar foto’s in mijn vier grote fotoverzameldozen. Achterop de foto stond geschreven dat het een scène was uit het toneelstuk ‘Onweer’ van de Zweedse toneelschrijver August Strindberg. Dit oude nieuwtje weet ik pas weer sinds twee weken. ‘Onweer’ is in het Zweeds: Oväder; het stuk is geschreven in 1907.

Door deze foto moest ik ineens weer aan Erik denken en ons ‘(on)bekende herkennen’. Ik kom hem de laatste tijd regelmatig tegen in de wandelgangen van de Grote Zaal van TivoliVredenburg. Hij is daar een van de gastheren. Als ik Erik zie, deelt hij meestal programmaboekjes uit van het klassieke concert dat die avond daar plaatsvindt. Hij is dus in functie en onze gesprekjes zijn daardoor vrij kort maar gezellig.

Dik Binnendijk

onweer kleur
Pooier Dik en z’n vrouwen uit ‘Onweer’ van August Strindberg; regie: Erik Groot; april 1992


Stuur dit bericht door!

Rebecca
Vijftig
Nieuwe buren
Cowboy Billy
Honderd
De Noordzeestrandtocht van 1973
(On)bekenden herkennen 3: Erik (regisseur)
(On)bekenden herkennen 2: Hans (De Gezonde Zaak)
(On)bekenden herkennen 1: René (van Tumult)
Van der Blij-effect
De vogelaar
De (New York) Pizza-avond bij Dik
Scrabbelen en spellen
Boekenstempelaar
De aanslag en Het Bureau
Kruistocht in spijkerbroek naar emotie
Spelletjes spelen
Du bist älter
Eli Asser (1922-2019): “Vluchten of niet?”
Zeventig
Dag lieve Buuf
Foute koppen
Telefoonboek naar mijn kop
PANN: expressiegroep en huwelijksceremonie
De invalquizmaster
Een bed in Hellendoorn
Keuzegids, Boulevard, Bob en Saïda
Ouderwetse witte glibber
Gate 7
Lombok 2: jatten en kraken
Lombok 1
Kanaalweg met snufje Parijs
Krelis
Trekvogels en Schiphol in zee
Voetbalgeleuter
Radiocursus geven in Tirana 3: Het Naspel
Radiocursus geven in Tirana 2: Interviews beluisteren in ‘t Albanees
Radiocursus geven in Tirana 1: Het voorspel
Beffie heet Poes
800 km wandelen
Worstmakerij
Cultuurbarbaar
De stortbak
De toiletpot
De rollende gek
Vreemd Volk
Dag Westerkerkklokgebeier
Beffie
Lucifer
Walmen
Van veevoer tot frikandel en kippe(n)poot
De buurtpakjesaanpakker
Plattebuikenbiologen
Vlijtige liesjes
Biospekt
Driedeling donkerblauw
Bontjassen
De engerd
Merakels
Wachten, wachten en nog eens wachten
Mieke’s of Miekes auto?
De begrafenis
Incognito
Nationaal Zorg Fonds, Ziekenzorg en opoe
Ei à la Hennie
Domroep
Spuitende fontein(en) bij Park Paardenveld
Hildebrandstaete of op zoek naar Ron
Paterson en de poedel
Rode pumps
Lekker Dier? Lekkere Boer?
Naamgenoot
Dag RASA
Dubbelglas (deel 2)
Dubbelglas (deel 1)
Het ijs breken
Duizend exen
Giovanni en de levende bezems
O.Z.E.B.I. met de benen wijd
Trans II
De fruitvlieg en de Sparta
Corpsbal
Fortepiano: oma van de moderne vleugel
Prins Claus
Twijfel
Geertekerk
Zondagshalfuur
Herinneringen aan Corry Brokken (1932-2016)
Op kamers
Sloepenrace
Jappenkamp
Marktzicht
Anton en de kus
De laatste veren van V&D
Dag Konsertzender Utrecht
Mijn Woo-pas
Vreemde eend
Kontakt
Treincontacten
Kraken met oliebollen
Penningen meester?
Buurtsint
Hoerendrempels
Zwemmen of niet

© 2007-2012 AllesoverUtrecht